Verf




Een van mijn passies is tekenen en schilderen. Het was ook mijn allereerste passie ooit. Uren en uren zat ik als kind in allerlei onmogelijke houdingen waar dan ook te tekenen. Ik tekende altijd heel precies, totdat mijn tekenleraar op de middelbare school mij tijdens de les een keer naar buiten stuurde met de boodschap "je zoekt een plekje, je schildert wat je ziet, en ik wil het straks niet kunnen herkennen". Dus ik in mijn eentje naar buiten, terwijl de rest van de klas gewoon binnen les had. Gelukkig was het zonnig weer. Ik ging op de stoep zitten voor wat struikgewas en begon aan de opdracht. Het leerde me om wat losser te worden met schilderen en het heeft zeker geholpen, hoewel ik nooit een abstract kunstenaar zal worden. En het vogeltje hieronder zou vast niet hebben voldaan aan de opdracht van mijn leraar toen.




Nu zie je op deze foto's "lovearusticlife" en "Wen's Paint" staan. Dat komt omdat ik meerdere blogs heb, waar ik experimenteer met de verschillende crea-stijlen in mij. Deze foto's heb ik eerder op andere blogs van mij gedeeld. Daar zal ik later wat meer over vertellen.




Hier op AppelAbrikoos zal ik af en toe wel een tekeningetje - of illustratie zoals dat zo mooi heet - delen, maar niet echt schilderijen zoals op de laatste foto. Denk ik. Die kun je vooral vinden op mijn blog Wen's Paint.

Dat was het weer voor vandaag.
Tot gauw weer!

xx Wen



Insta @appelabrikoos


@appelabrikoos


Sinds vandaag heb ik voor AppelAbrikoos ook een eigen instagram account.
Gewoon, omdat het leuk is :-)
En ik had er nog geeneen. Ahum.

Je kunt me HIER vinden.

xx Wen


Groentje




Al jaren zeg ik dat ik zo graag wil leren tuinieren. Ik ben een echt groentje in de tuin. Het lukte me altijd om planten binnen de kortste keren te laten verpieteren. Verder dan heerlijk snuffelen in tuinboeken, stapels plannen maken, kilo's onkruid wieden en af en toe een plantje kopen, ben ik tot nu toe nog niet gekomen. Ik heb ook geen eigen tuin, dat helpt natuurlijk ook niet erg. Maar mijn vriend wel. Die heeft een ieniemini tuintje. Dit jaar zijn we dat tuintje wat beter aan het aanpakken. En dat is hard nodig ook. Dus de boeken maar even aan de kant gelegd en de spade erbij gepakt.




Vorig jaar hebben we bolletjes her en der in de grond gestopt. Lukraak. Zo van dan staat er volgend jaar in ieder geval wat leuks in. En daar komen nu vrolijk gekleurde verrassinkjes uit. Oh ja, die hadden we er ook in gezet, hoe heette die ook al weer... Ze blijken niet altijd op de meest handige plek te staan, maar dat maakt niet uit.




Mijn vriend heeft zijn tuintje tot mijn project verklaard. Hartstikke leuk natuurlijk, maar oei... nu eerst nog groene vingers kweken. Stapje voor stapje wordt het vast wel wat. En al doende leert men. Zo'n heerlijk cliché, maar het is wel waar. Met een professioneel iemand erbij halen, krijg je natuurlijk binnen veel kortere tijd een veel nettere tuin, maar daar beleef ik geen lol aan. Lekker zelf doen. Want van werken in de tuin kom ik heerlijk tot rust. En als we er samen in werken, is dat ook nog eens heel gezellig. Dat vind ik veel belangrijker dan een perfect plaatje. Maar daar mag je best anders over denken hoor :-)

En kijk eens wat ik vanmorgen in de tuin vond?




Het eerste lieveheersbeestje wat ik dit jaar zie!
Natuurlijk meteen mijn mobieltje erbij gepakt en fotootje gemaakt.

Ik wens je een fijne, zonnige dag!

xx Wen


Bloemetjes van stof en draad




Verder dan de foto in deze post te plakken kom ik steeds maar niet. Ik word afgeleid door de mooie bloesemtakken in de grote vaas achter mijn computer (dus recht voor mijn neus nu), de gezellige bos ranonkels ernaast, het zonnetje wat naar binnen schijnt en de boel opvrolijkt en de vogeltjes die buiten druk in de weer zijn met, tja, alles wat vogeltjes in de lente doen :-)

Vandaag even niet in de tuin werken. Gisteren hebben we kamperfoelie en clematis geplant. De plantjes zijn nu nog klein, maar straks gaan ze hopelijk mooi de schutting vullen. Dat klinkt allemaal heel aardig, maar eerlijk gezegd heb ik geen flauw benul wat ik aan het doen ben, haha! Nou ja, gat graven, plant erin, gat weer dicht, dat lukt nog wel. Maar of de grond wel goed is, of de plant op de goede plek staat, enzovoort... geen idee. Ik lees er wel over en denk dan oh ja, maar als ik even later in de tuin sta, dan lijkt het ineens allemaal niet zo oh ja meer. Ach, we komen er wel uit.

Bloemetjes van stof en draad maken gaat me toch een stuk makkelijker af :-)

Ik denk dat ik nog maar een paar bloemetjes ga haken, want die combineren zo leuk met de stoffen rozetjes vind ik. Deze foto is alweer van een tijdje geleden en heb ik ook op een ander blog gedeeld. (Het donkerdere stofje komt van de kringloop en ook de bovenste twee knoopjes.) Tijd om nieuwe te maken!

Komende dagen zou het zonnetje zich weer wat vaker moeten laten zien, volgens de weerberichten. Geniet ervan, zou ik zeggen!

xx Wen


De eerste bloesem




De eerste bloesem die ik dit jaar zag, was toen we begin maart terugkwamen van onze ski vakantie. Bij een wit huisje stond daar zomaar ineens tussen de kale bomen en struiken, op een hoekje in het zonnetje, een bloesemfeestje. Zo sta je nog in de sneeuw en een paar uurtjes verderop is het zomaar ineens lente.

Bij ons in de straat duurde het eventjes, maar nu zie je overal de prunus en forsythia in bloei staan.




Maar nu was daar zo'n mooie hoge prunus een paar straatjes verderop... helemaal kaal gesnoeid! Alle takken met bloesem lagen in het gras bij het slootje. Zouden ze die mooie boom weg doen? Dat vnd ik toch zo jammer, zo'n mooie boom vol bloesem. Hij past niet bij het plan voor de tuin dus een twee weg ermee. Ik zou dat toch niet kunnen, denk ik.




Twee grote stapels bloesemtakken lagen daar bij het slootje. Ik ben gauw naar huis gegaan om een kniptangetje te halen en heb er twee mooie grote boeketten af gehaald. Het gaat anders toch de verhakselaar in. Nu geniet ik volop van die mooie takken in huis.




Prachtig toch? En gezellig.




Daar word je toch blij van?
Nou ja, behalve dan van die kale boom...

Ik wens je een fijne dag,

xx Wen


Gehaakt telefoonhoesje




Ken je de website van Ravelry?
Daar vind je me toch een leuke haak- en breipatroontjes!

Nou kan ik niet echt breien (zou ik wel willen leren), dus ik houd me even bij de haaksels. Ik zag daar zo'n leuk hoesje waar precies een mobieltje in past. Ik heb er nog een schouderbandje met bloemetjes aan toegevoegd zelf. Gewoon, omdat me dat wel leuk leek.




Zo leuk om te doen, dat haken!
Van al die gezellig gekleurde bolletjes draad word je toch helemaal blij?

Fijne week gewenst!

xx Wen


Bloemenfeest




En alweer zijn daar die lentekriebels, nu drie jaar later dan mijn vorige lentekriebelend berichtje. De tuincentra en kwekerijen zijn vast blij met me, want ik kan hun mooie kleurtjes niet weerstaan. Mijn karretje volgeladen met snoepkleurtjes, geen idee waar ik die ga planten. Maar oh wat zijn ze leuk en wat maken ze me vrolijk! Onweerstaanbaar. En ook bij de bloemist zwicht ik. Die! En die! Oeh... en deze! De buurt was ook blij met me. Het voortuintje van mijn vriend was een giga-chaos (net als de achtertuin overigens) en na een weekje hard werken is het me daar toch opgeknapt. Regelmatig kwam er een buur of spontane voorbijganger een kijkje nemen en een praatje maken. Zo is tuinieren toch een heel sociale hobby.

Maareh... ruim twee jaar niet geblogd hier. Dat schiet natuurlijk niet op. Wie leest er nu een blog waar het oorverdovend stil is? Nu had ik dit blog bedacht voor de swaps, snailmail en round robins waar ik aan mee zou doen. Maar als je niet swapt, snailmailt of roundrobint, dan valt er weinig nieuws te melden op dat gebied. Er is wel wat anders wat ik graag zou delen hier. En dat is mijn nieuwe passie: tuinieren. En wellicht kleine verhaaltjes van het een of ander. Of een tekeningetje. Of zomaar een leuk fotootje. Wie weet. Misschien wordt het nog wel eens wat hier met mijn blogje.

Fijne week gewenst!
En misschien tot gauw weer :)

xx Wen